parafialna kancelaria

Czynna od poniedziałku do piątku
od godz. 8.00 do 11.00

(w środę dyżur ks. proboszcza)
oraz we wtorek i czwartek
(dyżury ks. wikariuszy)

od godz. 16.00 do 17.00

      Istniejący w XIX w. kościółek św. Piotra i św. Pawła stał się niewystarczający dla powiększającej się parafii. W listopadzie 1910 rozpoczęto prace przy wykonywaniu fundamentów. We wrześniu 1911 ustawiono więźbę dachową i 25 metrową wieżę. Zimą z 1911 na 1912, rozpoczęto urządzanie wnętrza kościoła. Drewniane wyposażenie wykonali stolarze z Żórawiny Wrocławskiej. Ołtarz główny z bogatą ornamentyką snycerską i ambonę wykonano w Monachium. Ołtarze boczne są dziełem rzeźbiarza Frilhase z Erfurtu, a witraże pochodzą z warsztatu Linnemana z Frankfurtu nad Menem. 1 czerwca 1913 kardynał Jerzy Kopp z Wrocławia konsekrował świątynię.

REKOLEKCJE DLA WOLONTARIUSZY CARITAS DIECEZJI OPOLSKIEJ (WIELKI POST 2018r.)

 

caritasREKOLEKCJE DLA WOLONTARIUSZY CARITAS DIECEZJI OPOLSKIEJ

GÓRA ŚWIĘTEJ ANNY, WIELKI POST 2018r.

W czasie Wielkiego Postu bardziej niż w innych okresach roku przychodzi czas na refleksje, zadumę i modlitwę. Co roku odbywają się rekolekcje parafialne dla parafian, są rekolekcje szkolne dla dzieci i młodzieży, są też organizowane rekolekcje dla członków Parafialnych Zespołów Caritas.

Do tej pory takie rekolekcje odbywały się w Głuchołazach, w tym roku były na Górze św. Anny. Byli na nich przedstawiciele naszego Parafialnego Zespołu Caritas. Ćwiczenia duchowe rozpoczął  2 marca w piątek, Ks. Arnold Drechsler , dyrektor Caritas Diecezji Opolskiej. Mówił między innymi o różnicy między pomaganiem , a  dawaniem, o diakonii prawdy i o wielu innych aspektach pracy w wolontariacie.

Przedstawił prowadzącego tegoroczne rekolekcje księdza Pawła Dubowika, krajowego  duszpasterza Wspólnoty Trudnych Małżeństw Sychar. Wieczorem odbyła się pierwsza rekolekcyjna konferencja i msza święta. W sobotę program spotkań był bardzo bogaty- były godzinki, konferencje, msza święta, Adoracja Najświętszego Sakramentu , okazja do sakramentu pokuty, koronka do Bożego Miłosierdzia, droga krzyżowa. Po kolacji można było obejrzeć doskonały film „Dar modlitwy”, który nie pozostawił nikogo obojętnym, a po min porozmawiać jeszcze z ojcem rekolekcjonistą na różne tematy.

Z tego bogatego dnia zostało kilka myśli. Przed każdym działaniem trzeba omodlić sprawę. Najpierw trzeba pokochać siebie, żeby móc kochać innych.Tych , co nas ranią, trzeba kochać najbardziej. W niedzielę również było wiele okazji do spotkań, rozmów i modlitw . Była konferencja, msza święta, gorzkie żale i godzinki.

To był wyjątkowy czas. Ważny i potrzebny. By sobie uzmysłowić, że pomagać innym , to misja, to potrzeba , to trud, ale i radość. Takie rekolekcje są nam, wolontariuszom, bardzo potrzebne.

Żebyśmy w chwilach trudnych, przykrych i smutnych mogli powiedzieć tak, jak jeden z bohaterów opowiadań księdza rekolekcjonisty.

W chwili trudnej, w chwili zwątpienia, nie mów -Boże, jaki ja mam wielki problem. Powiedz raczej - Problemie, popatrz, jakiego ja mam wielkiego Boga.

 

                                                                                                     B.D.