Sierpień

swieciŚWIĘCI NA KAŻDY DZIEŃ

SIERPIEŃ

1 sierpień
Alfonsa, Juliana, Nadii, Piotra, Nadziei, Justyny

Św. Alfons Maria Liguori, biskup, doktor Kościoła (1693-1787). Urodził się w Marinelli pod Neapolem w zamożnej rodzinie szlacheckiej. Był wszechstronnie uzdolniony: malarz, poeta, muzyk. Mając 17 lat skończył studia uzyskując doktorat obojga praw. Pewne niepowodzenie w trakcie wykonywania zawodu adwokata spowodowało zmianę jego zainteresowań. Po studiach teologicznych został księdzem w 1726 roku. Podjął pracę duszpasterską wśród ludu neapolitańskiego. Głosił misje ludowe i pełnił bezustanną posługę w konfesjonale. Z myślą o tego rodzaju stałej pracy założył zgromadzenie zakonne Najświętszego Zbawiciela redemptorystów (1732). Św. Alfons w wieku 66 lat został biskupem. Prowadził surowy tryb życia. Swoje dochody oddawał ubogim. Kiedy nastał głód, sprzedał sprzęty i naczynia z biskupiego domu, aby za to kupić chleb dla głodujących. Po 13 latach pracy biskupiej choroba przykuła go do fotela. Św. Alfons Liguori był ekspertem w tym, co dzisiaj nazywane jest teologią pastoralną. Napisał ponad 100 książeczek i rozpraw dotyczących moralności, ascetyki, pobożności i modlitwy które cieszyły się wielką popularnością. Zmarł l sierpnia 1787 roku. Jest patronem zakonu redemptorystów; adwokatów, osób świeckich, spowiedników, teologów, zwłaszcza moralistów.

2 sierpień
Euzebiusza, Gustawa, Krainy, Borzysławy, Stefana, Piotra

Św. Euzebiusz z Vercelli, biskup, urodził się około 283 roku na Sycylii. Był lektorem w Rzymie. W 345 roku został pierwszym biskupem Vercelli w Piemoncie. Zainaugurował w Europie nowy styl Vita Communis - życia wspólnego duchownych. W 355 roku na synodzie w Mediolanie, gdy biskupi ariańscy odrzucili postanowienia soboru w Nicei (325), zarządzenia papieża oraz potępili św. Atanazego, Euzebiusz jako prawowierny biskup został deponowany i skazany na wygnanie do Scytopolis w Palestynie. Biskup-tułacz przebywał potem w Kapadocji i Tebaidzie. Resztę swego życia poświęcił wykorzenianiu arianizmu. Zmarł l sierpnia 371 roku. Z powodu wielu cierpień, jakie poniósł dla Chrystusa, diecezja w Vercelli czci go jako męczennika. Św. Euzebiusz jest patronem diecezji przedalpejskich.

3 sierpień
Nikodema, Lidii, Augustyna, Stefana, Eufroniusza, Dalmacjusza, Kamelii

Św. Lidia (+1 w.). Mieszkała w Filippi, w Macedonii. Była zapewne osobą zamożną, bowiem purpura tkanina, którą sprzedawała, stanowiła towar luksusowy. Kiedy św. Paweł przybył do miasta, w którym mieszkała, Lidia była poganką skłaniającą się ku monoteizmowi. Spotkawszy Apostoła przyjęta chrzest. Tekst Łukasza odnotowuje, że udzieliła mu gościny . Paweł pozyskał ją dla Chrystusa jako pierwszą pogankę w Europie. Patronka farbiarzy.

4 sierpień
Jana, Dominika, Rajnera, Protazego, Fryderyka

Św. Jan Maria Vianney, kapłan, urodził się w rodzinie ubogich wieśniaków w Dardilly koło Lyonu. Do Pierwszej Komunii przystąpił potajemnie podczas Rewolucji Francuskiej. Dwukrotnie odmawiano mu przyjęcia do seminarium. Pokonawszy wiele trudności, otrzymał święcenia kapłańskie w 1815 roku. Po trzech latach sprawowania funkcji wikariusza został proboszczem w parafii Ars. Jan żyjąc w wielkim ubóstwie, oddając się surowym postom, niezwykłym wyrzeczeniom oraz wytrwałej modlitwie, zaczął z wolna odradzać zobojętniałych parafian. Miał dar czytania w ludzkich sumieniach i przepowiadania przyszłości. Zasłynął jako spowiednik. W konfesjonale spędzał od 13 do 17 godzin dziennie. Jego świętość ściągała tysiące pielgrzymów z dalekich stron. Często doświadczał fizycznej obecności i napaści szatana. Wyczerpany nadludzką pracą i umartwieniami zmarł 4 sierpnia 1859 roku. Jest patronem proboszczów.

5 sierpień
Marii, Mariana, Stanisławy, Oswalda, Wenancjusza, Eusigniusza

Św. Oswald, król. Urodził się około 604 roku jako syn Etelfryda, króla Nortumbrii. W roku 634 rozpoczął dzieło chrystianizacji kraju. Założył klasztor w Lindisfarne, który stał się centrum pracy misyjnej. 5 sierpnia 642 roku Oswald poległ w bitwie na Maserfelth. Stał się bohaterem eposów, zwłaszcza w Niemczech. Oswald jest patronem angielskiej rodziny królewskiej, krzyżowców, żniwiarzy.

Najświętszej Maryi Panny Śnieżnej
To święto jest pamiątką poświęcenia jednej z najstarszych świątyń wystawionych w Rzymie ku czci Matki Bożej - bazyliki Santa Maria Maggiore (Matki Bożej Większej), którą wzniósł papież Sykstus III w 435 roku na wzgórzu Eskwilińskim, a która miała uczcić szczęśliwe zakończenie Soboru w Efezie, podczas którego ogłoszono dogmat o Boskim Macierzyństwie Maryi (431).
Nazwa Matki Bożej Śnieżnej wiąże się z legendą, według której Maryja sama wskazała to miejsce, bowiem 5 sierpnia, w samym środku upałów, właśnie na wzgórzu Eskwilińskim zaczął padać śnieg. Święto pierwotnie obchodzone było tylko w Rzymie; w 1568 roku papież Pius V rozszerzył je na cały Kościół.

6 sierpień
Sławy, Jakuba, Oktawiana, Hormizdasa

Św. Oktawian, biskup (ok. 1060-1132). Urodził się w Quingey (Francja). Studiował prawo i teologię w Bolonii. Na wieść o chorobie ojca wybrał się do domu. Kiedy w Pawii dotarła do niego wiadomość, że ojciec nie żyje, przerwał podróż i wstąpił do benedyktynów w Ciel d'0ro. W 1129 roku został biskupem Savony. Niedługo zarządzał diecezją. Zmarł 6 sierpnia w trzy lata później.

7 sierpień
Sykstusa, Kajetana, Doroty, Kasjana ,Klaudii, Donata, Konrada

Św. Sykstus II, papież, męczennik. Wstąpił na stolicę Piotrową w 257 roku. Załagodził spór wśród biskupów azjatyckich i afrykańskich w sprawie ważności chrztu, udzielanego przez heretyków. Już w następnym roku, podczas prześladowania chrześcijan przez cesarza Waleriana, został aresztowany podczas celebrowania Mszy świętej w katakumbach św. Kaliksta. Papieża ścięto mieczem 6 sierpnia 258 roku wraz z towarzyszącymi mu diakonami: Januarym, Magnusem, Wincentym i Stefanem.

Św. Kajetan, kapłan, urodził się w 1480 roku w Vicenza (Italia). Studia na uniwersytecie w Padwie zakończył doktoratem obojga praw. Mając 36 lat przyjął święcenia kapłańskie. Służył ubogim, nieszczęśliwym. Wierzył głęboko w Opatrzność Bożą oraz miał szczególne nabożeństwo do Dzieciątka Jezus. W 1524 roku jako prałat Kurii Rzymskiej założył pierwsze zgromadzenie Kleryków Regularnych, których nazwano teatynami. Został przełożonym zgromadzenia w Wenecji, następnie w Neapolu, gdzie zmarł 7 sierpnia 1547 roku. Z powodu wielkiej gorliwości zwano go "łowcą dusz".

8 sierpień
Dominika, Cypriana, Jana, Seweryna, Justyny, Emiliana, Cyriaka, Izydora

Św. Dominik, kapłan. Dominik Guzman urodził się około 1172 roku w Caleruega (Kastylia). Po studiach teologicznych w Palencji został kapłanem i kanonikiem katedralnym w Osma (1196). Ze swym przyjacielem biskupem Diego di Acebes udał się do Rzymu. Następnie towarzyszył mu w m8isji dyplomatycznej do Danii. Wysłany przez papieża Innocentego III do południowej Francji, dotkniętej herezją albigensów, zrozumiał, że do takiej pracy potrzeba misjonarzy głęboko wykształconych i żyjących w ewangelicznym ubóstwie. W tym celu założył pod Tuluzą Zakon Kaznodziejski - dominikanów, oparty na regule św. Augustyna. Zakon, zatwierdzony w 1216 roku przez papieża Innocentego III, przyczynił się wraz z franciszkanami do odrodzenia średniowiecznego Kościoła. Dominik pracował jako wędrowny kaznodzieja we Francji, Hiszpanii, Italii. Umarł w Bolonii 6 sierpnia 1221 roku. Święty Dominik jest patronem zakonu dominikanów - gałęzi żeńskiej i męskiej, Bolonii, Kordoby Madrytu, Palermo.

9 sierpień
Romana, Ryszarda, Rolanda, Ireny, Juliana, Teresy, Benedykty, Romualda, Edyty, Miłorada

Św. Teresa Benedykta - Edyta Stein, zakonnica. Urodziła się 12 października 1891 roku we Wrocławiu w żydowskiej rodzinie. Studiowała we Wrocławiu, w Getyndze. W 1915 roku złożyła egzamin państwowy z propedeutyki filozofii, historii i języka niemieckiego. Wykładała te przedmioty w gimnazjum wrocławskim im. Wiktorii. W roku następnym została asystentką Edmunda Husserla we Fryburgu. W 1917 doktoryzowała się z filozofii. W swoich badaniach wychodząc od filozofii doszła do mistycznego doświadczenia wiary. Szukając prawdy znalazła Boga. W 1922 roku przyjęła chrzest w Kościele katolickim. W latach 1923-1931 wykładała w liceum i seminarium nauczycielskim w Spirze. Jeździła także z odczytami do Niemiec, Austrii, Czech, Francji, Szwajcarii. 14 października 1933 roku wstąpiła do karmelu w Kolonii, przyjmując imię zakonne Teresy Benedykty od Krzyża. Śluby wieczyste złożyła w 1938 roku. W kilka miesięcy później musiała uciekać z Kolonii do karmelu holenderskiego w Echt. W sierpniu 1942 roku zostaje aresztowana przez gestapo i internowana w obozie w Westerbork. Następnie deportowana do Oświęcimia, gdzie w tydzień później, 9 sierpnia poniosła śmierć w komorze gazowej. Pozostawiła po sobie pisma, listy, notatki z filozofii osoby, teologii - zwłaszcza przemyślenia dotyczące "wiedzy krzyża".

10 sierpień
Wawrzyńca, Borysa, Blanki, Hugona, Bogdana, Amadeusza

Św. Wawrzyniec, diakon, męczennik. Był jednym z siedmiu diakonów Kościoła rzymskiego za czasów papieża Sykstusa II. Zarządzał dobrami kościelnymi. Opiekował się ubogimi. Podczas prześladowania za cesarza Waleriana, przewidując swoją śmierć, rozdał biednym majątek kościelny W kilka dni po męczeństwie papieża Sykstusa prefekt Rzymu zażądał wydania skarbu kościelnego. Wawrzyniec zgromadził ubogich i odpowiedział: "Oto są prawdziwe skarby Kościoła." Według tradycji został umęczony na rozpalonej kracie 10 sierpnia 258 roku. Imię Świętego wymienia się w Kanonie rzymskim. Jest patronem Hiszpanii, Norymbergi; bibliotekarzy, kucharzy.

11 sierpień
Klary, Zuzanny, Aleksandra, Filomeny, Tauryna, Ligii

Św. Klara, dziewica. Urodziła się w 1194 roku w Asyżu. Pochodziła z zamożnej rodziny. W tajemnicy przed rodzicami 1212 roku w Porcjunkuli przyjęta habit zakonny z rąk św. Franciszka i założyła według reguły franciszkańskiej pierwszy żeński klasztor Pań Ubogich, zwanych później klaryskami. Jego szczególną cechą jest "przywilej ubóstwa". Usytuowano go przy kościele św. Damiana. Niebawem dołączyła jej siostra bł. Agnieszka. Klara była pierwszą ksienią. Gdy św. Franciszek po otrzymaniu stygmatów ciężko zapadł na zdrowiu, Klara pielęgnowała go w specjalnej celi zbudowanej w ogrodzie klasztoru. Miała szczególne nabożeństwo do Męki Pańskiej i Eucharystii. Mimo choroby prowadziła życie surowe. Umarła 11 sierpnia 1253 roku. Jest patronką zakonu klarysek, kapucynek; Asyżu; bieliźniarek, hafciarek, praczek, radia i telewizji.

12 sierpień
Joanny, Lecha, Filarii, Euzebii ,Tyberiusza, Julianny, Innocentego, Makarego, Euzebiusza

Bł. Innocenty XI, papież (1611-1689). Mając 24 lata wstąpił na drogę kapłaństwa. Po studiach w Rzymie i Neapolu, zyskawszy doktorat obojga praw, został prefektem Kamery Apostolskiej. Był legatem papieskim w Ferrarze. Następnie zarządzał diecezją w Novarze. Potem pracował w różnych kongregacjach rzymskich. Wiódł życie surowe, niemal odosobnione. Innocenty został obrany papieżem w wieku 65 lat po śmierci Klemensa X. Jego pontyfikat był jednym z ważniejszych w dziejach Kościoła. Wystąpił przeciw nepotyzmowi i wystawności papieskiego dworu. Potępił kwietyzm. Doprowadził do układu króla Polski Jana III Sobieskiego z Leopoldem I, cesarzem, w wyniku którego doszło do wspólnej akcji pod Wiedniem i zwycięstwa nad Turkami (1683). Jako wyraz wdzięczności papież ustanowił święto Imienia Maryi.

13 sierpień
Hipolita, Jana, Diany, Kasjana, Maksyma, Poncjana

Św. Poncjan, papież, został biskupem Rzymu 21 lipca 230 roku. W cztery lata później, za panowania Maksyma Traka, został zesłany do kamieniołomów na Sardynię. Zrzekł się urzędu. Wyczerpany przymusową ciężką pracą, umarł na wygnaniu w 235 roku. Ciało jego sprowadzono do Rzymu i pochowano na tutejszym cmentarzu. W 1909 roku w katakumbach św. Kaliksta, w "krypcie papieży", znaleziono grób św. Poncjana z napisem: "Poncjan, biskup, męczennik."

14 sierpień
Maksymiliana, Euzebiusza, Alfreda, Marcelego, Wojborza

Św. Maksymilian Maria Kolbe, kapłan, zakonnik. Urodził się w Zduńskiej Woli koło Łodzi w 1894 roku. Na chrzcie otrzymał imię Rajmund. Wstępując do zakonu franciszkanów, przyjął imię Maksymilian. Studia filozoficzne i teologiczne odbywał w Rzymie. Ukończył je doktoratem. W 1918 roku otrzymał święcenia kapłańskie. Mimo osobistego zamiłowania do skrajnego ubóstwa, w pracy apostolskiej posługiwał się najnowocześniejszymi środkami. Gorliwie szerząc cześć Maryi Niepokalanej, założył stowarzyszenie ludzi oddanych apostolstwu - "Milicję Niepokalanej". W 1922 roku zorganizował wydawnictwo oraz redakcję "Rycerza Niepokalanej". Powołał nowe placówki w Grodnie i Teresinie pod Warszawą, który nazwano wkrótce Niepokalanowem. W 1930 roku wyjechał do Japonii, gdzie stworzył tamtejszy Niepokalanów oraz nową wersję "Rycerza Niepokalanej". W roku 1936 wrócił do Polski. Następnie podjął starania o otwarcie podobnych ośrodków w Belgii i na Litwie. Byt dwukrotnie aresztowany przez Niemców: po raz pierwszy na początku okupacji, po raz drugi w roku 1941. Osadzono go na Pawiaku, w kitka miesięcy później przewieziono do obozu koncentracyjnego w Oświęcimiu. Tam wszystkim dawał przykład cierpliwości. Przyjął dobrowolnie śmierć w bunkrze głodowym zamiast innego więźnia. Dobity zastrzykiem z fenolu zmarł 14 sierpnia 1941 roku. Beatyfikował go Paweł VI w 1971 roku. Jedenaście lat później kanonizował Jan Paweł II. Jest patronem archidiecezji gdańskiej i diecezji koszalińskiej oraz - jak powiedział Jan Paweł II - "naszych trudnych czasów".

15 sierpień
Marii, Stelli, Napoleona, Tarsycjusza

Św. Tarsycjusz, męczennik (+ 257). podczas prześladowań za czasów Dioklecjana, kiedy chrześcijanami zapełniły się więzienia, noszono im potajemnie Komunię świętą. Gorliwością w tej posłudze wyróżniał się kilkunastoletni Tarsycjusz. Zginął broniąc przed profanacją Najświętszy Sakrament.

Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny - Matki Boskiej Zielnej
Na podstawie tradycji apostolskiej święto było obchodzone już w V wieku w Rzymie. Cesarz Maurycy (582-602) rozszerzył je na cały Kościół Wschodni, ustalając jego datę na 15 sierpnia. Od VII wieku obchodzono je w Rzymie, a upowszechniło się w całym Kościele w VIII wieku. Było to największe ze świąt ku czci Maryi. W 1950 roku papież Pius XII ogłosił uroczyście dogmat o Wniebowzięciu Najświętszej Maryi Panny. Było to naturalną konsekwencją ogłoszenia dogmatu o Niepokalanym Poczęciu Maryi - skoro była wolna od grzechu pierworodnego, była też wolna od śmierci, która jest tego grzechu konsekwencją. Dlatego Maryja w stosownym czasie zasnęła i została wraz z ciałem wzięta do nieba. Wśród wiernych od zawsze panowało przekonanie, że Matka Boża nie podzieliła zwykłego losu ludzi, ale została wzięta do nieba z duszą i ciałem. Ojcowie wschodni są przekonani, że Maryja po prostu zasnęła i przebudziła się już w niebie, dlatego też na Wschodzie święto nazywane jest świętem Zaśnięcia Maryi. U nas uroczystość nosi również nazwę Matki Boskiej Zielnej, ponieważ w ten dzień poświęca się wianki z ziół i kłosów. W okresie tym odbywa się też wiele pielgrzymek do sanktuariów maryjnych, głównie na Jasną Górę.

16 sierpień
Stefana, Rocha, Joachima, Domarada, Wawrzyńca

Św. Stefan I, król (ok. 969-1038). Syn księcia węgierskiego Gejzy i Adelajdy - córki księcia polskiego Mieszka I, urodził się w Ostrzychomiu. W 995 roku poślubił Gizelę, córkę księcia bawarskiego i siostrę cesarza Henryka II. Po śmierci ojca objął rządy. Jego największą zasługą jest zjednoczenie i umocnienie państwa po okresie rozbicia dzielnicowego. Rządził państwem węgierskim 41 lat. Stworzył organizację kościelną i gorliwie szerzył chrześcijaństwo. Władca mądry i sprawiedliwy. W dzień Bożego Narodzenia roku 1000 był koronowany na króla. Kanonizowany razem z synem św. Emerykiem w 1083 roku. Patron Serbii, Węgier; tkaczy.

17 sierpień
Jacka, Julianny, Anity, Mirona, Joanny, Klary

Św. Jacek Odrowąż, kapłan (+ 1257). Urodził się w Kamieniu Śląskim na Opolszczyźnie pod koniec XII wieku. Po studiach w Paryżu i Bolonii został kapłanem i kanonikiem krakowskim. Po powrocie do Krakowa założył przy kościele św. Trójcy pierwszy w Polsce klasztor dominikanów. Z Krakowa podejmował liczne wyprawy misyjne do Kijowa, Gdańska, Prus i na pogranicze Litwy. Nazwano go "apostołem Północy". Wyniszczony pracą umarł w Krakowie. Od chwili śmierci o. Jacek był czczony jako święty. Jest jednym z najbardziej znanych za granicą świętych polskich. Patron archidiecezji katowickiej i diecezji opolskiej.

18 sierpień
Helena, Ilony, Agapita, Bronisławy, Laury, Karoliny, Jana

Św. Helena, cesarzowa, urodziła się w 255 roku w Drepanon w Bitynii. Została żoną (lub konkubiną na co zezwalało ówczesne prawo rzymskie) Konstancjusza Chlorusa, zarządcy prowincji. W 274 roku urodziła syna Konstantyna. Osiem lat później jej mąż został wyniesiony do godności cesarza. Ze względów politycznych musiała usunąć się na ubocze.. Przyjąwszy chrześcijaństwo stała się gorliwą jego protektorką. Fundatorka wielu kościołów w Rzymie, Konstantynopolu oraz Ziemi Świętej. Pod koniec życia (326) Helena udała się z pielgrzymką do ojczyzny Jezusa. Podczas podróży zmarła w Nikomedii (328). Od IV wieku tradycja przypisuje jej odnalezienie drzewa krzyża świętego. Jest patronką m.in. diecezji w Trewirze, Ascoli, Bambergu, Pesaro, Frankfurcie, miasta Bazylei; farbiarzy, wytwórców igieł i gwoździ.

19 sierpień
Jana, Bolesława, Ludwika, Sykstusa, Ezechiela, Juliana

Św. Jan Eudes, kapłan, urodził się w 1601 roku w Ry (Normandia). Mając 22 lata wstąpił do oratorianów. W dwa lata później przyjął święcenia kapłańskie. Podjął pracę wędrownego kaznodziei w Normandii, Bretonii i Burgundii. Przeprowadził tam 110 misji, powodując liczne nawrócenia. Uznano go za jednego z największych misjonarzy epoki. W 1643 założył zgromadzenie księży, które prowadziło misje ludowe oraz seminaria przygotowujące do tego rodzaju działalności duszpasterskiej. Dał początek zgromadzeniu Córek Matki Bożej Miłosierdzia, które podjęło opiekę nad zaniedbanymi i upadłymi dziewczętami. Miał szczególny kult do Serca Jezusa i Matki Bożej, który gorliwie szerzył podczas swej misyjnej działalności. Zmarł 19 sierpnia 1680 roku.

20 sierpień
Bernarda, Sobiesława, Samuela, Filomeny, ,Sabiny, Marii, Filiberta

Św. Bernard z Clairvaux, opat, doktor Kościoła. Urodził się w rycerskim rodzie burgundzkim, na zamku Fontaines pod Dijon w 1090 roku. Mając 22 lata wstąpił do surowego opactwa cystersów w Citeaux, pociągając za sobą trzydziestu towarzyszy młodości. Trzy lata później założył opactwo w Clairvaux i był tam przełożonym do śmierci. Bernard był nie tylko gorliwym opatem swojej rodziny zakonnej. Myśliciel, teolog, kontemplatyk. Umiał łączyć życie czynne z mistyką. Założył około trzystu fundacji zakonnych, w tym także cysterską fundację w Jędrzejowie. Wywarł wpływ na życie Kościoła swej epoki. Jedna z największych postaci XII wieku. Nazwano go "wyrocznią Europy". Był obrońcą papieża Innocentego II. Położył kres schizmie Anakleta w Rzymie. Z polecenia Eugeniusza III ogłosił II Krucjatę krzyżową. Napisał regułę templariuszy oraz wyjednał u papieża ich zatwierdzenie. Był jednym z największych piewców Matki Bożej. Zostawił wiele tekstów teologicznych, homilii, a także modlitwy ku Jej czci. Umarł w Clairvaux 20 sierpnia 1153 roku. Patron cystersów, Burgundii, Ligurii, Genui, Gibraltaru, Pelplina; pszczelarzy Opiekun podczas klęsk żywiołowych, sztormów oraz w godzinie śmierci.

21 sierpień
Piusa, Joanny, Fidelisa, Baldwina, Kazimiery, Feliksa, Cyrioka, Wiktorii, Apolinarego

Św. Pius X, papież (1835-1914). Giuseppe Sarto urodził się w rodzinie wiejskiego listonosza, w Riese koło Wenecji. Po studiach teologicznych był kolejno wikariuszem, proboszczem, kanclerzem kurii, prefektem i ojcem duchownym w seminarium, biskupem Mantui, kardynałem i patriarchą Wenecji. W roku 1903 został wybrany na stolicę Piotrową. Odrodził życie eucharystyczne, wydając dekrety o częstszym przystępowaniu do Eucharystii i pozwalając dzieciom na wcześniejszą Komunię św. Nazwano go "papieżem dzieci". Zreformował kurię rzymską oraz przepisy dotyczące konklawe, kalendarz kościelny liturgię i muzykę sakralną. Poświęcał uwagę sprawom społecznym. Był mediatorem w konflikcie między Boliwią, Peru i Brazylią. Występował zdecydowanie przeciw błędom ewolucjonizmu i modernizmu. Patron esperantystów.

22 sierpień
Marii, Cezarego, Zygfryda, Tymoteusza, Agatonika, Agatonina, Symforiana, Jana

Św. Jan Kemble, kapłan, męczennik (+1679). Kształcił się w Douai. Święcenia kapłańskie przyjął w 1625 roku. Po czym powrócił do Anglii, gdzie w rodzinnym hrabstwie pracował 54 lata jako duszpasterz. W wieku 80 lat aresztowano go, bowiem nie chciał przejść do Kościoła anglikańskiego. Został powieszony i poćwiartowany w Herford.

Najświętszej Maryi Panny Królowej
Tytuł Królowej wynika z wielkiej godności Matki Boskiej, a także dlatego, że jest Matką Chrystusa Króla. Tytułu tego używają również Ojcowie Kościoła i pisarze. Oficjalnie jednak święto zostało ustanowione dopiero w 1955 roku przez papieża Piusa XII. Początkowo obchodzono je w ostatnim dniu maja, jednak po reformie kalendarza liturgicznego (1969) zostało przeniesione na 22 sierpnia, ponieważ swoją treścią łączy się z tajemnicą Wniebowzięcia. W tym dniu, dla podkreślenia królewskiej godności Maryi, koronuje się Jej wizerunki.

23 sierpień
Filipa, Róży, Apolinarego, Klaudiusza, Bernarda, Wiktora, Asceliny

Św. Róża z Limy, dziewica, urodziła się w 1586 roku w Limie. Na chrzcie dano jej imię Izabela. Imię Róża przylgnęło do niej jako przydomek, gdyż ponoć była bardzo piękna. Mając 20 lat została tercjarką dominikańską i mimo sprzeciwów rodziny wiodła życie modlitwy oraz surowych wyrzeczeń. Mistyczką. Głębokie doznania religijne łączyła z poświęceniem dla chorych i biednych. Wiele cierpiała. Umarła w dniu, który przepowiedziała, 24 sierpnia 1617 roku. Jest patronką Ameryki Łacińskiej, Peru, Filipin i Antyli, Limy, a także kwiaciarek, ogrodników. Beatyfikowana w 1668 roku, kanonizowana w 1671.

24 sierpień
Bartłomieja, Jerzego, Maliny, Bartosza, Emilii

Św. Bartłomiej, Apostoł (+I w). Pochodził z Kany Galilejskiej. Wymieniają go Ewangeliści synoptyczni. Św. Jan Ewangelista nazywa go Natanaelem. Jezus powołując go powiedział o nim: "To prawdziwy Izraelita, w którym nie ma podstępu" (J 1,47). Późniejsze komentarze utożsamiają Natanaela z Bartłomiejem. Na stronach Nowego Testamentu występuje po raz drugi nad Jeziorem Galilejskim, gdy apostołom ukazał się zmartwychwstały Chrystus (J 21,2). Św. Bartłomiej-Natanael jest m. in. patronem Armenii, Fermo, Frankfurtu nad Menem, Maastricht; introligatorów, garbarzy rybaków, rzeźników.

25 sierpień
Józefa, Luizy, Patrycji, Ludwika ,Grzegorza

Św. Józef Kalasanty, kapłan (1556-1648). Po studiach teologicznych przyjął święcenia kapłańskie (1583), następnie podjął pracę duszpasterską oraz w administracji kościelnej. W kilka lat później towarzyszył kardynałowi Markowi Colonnie w podróży do Rzymu. W Wiecznym Mieście uderzyła go wielkomiejska nędza, a zwłaszcza zaniedbane bezdomne dzieci. Z myślą o nich otworzył na Zatybrzu pierwszą powszechną, bezpłatną szkolę w Europie (1597). Chcąc kontynuować tę pracę oraz tworzyć nowe placówki, założył razem ze współpracownikami zgromadzenie Kleryków Regularnych dla Chrześcijańskich Szkół - zwane pijarami. Otrzymawszy aprobatę Piusa V (1617), zaczęto ono rozwijać się w Italii, na Morawach, w Czechach i w Polsce. W 1621 roku Józef został generałem zgromadzenia. Jego następne lata wypełniły cierpienia fizyczne i duchowe. Przyjmował je cierpliwie i pokornie. Pozostawił po sobie około 5000 listów, będących bogatym źródłem wiedzy o Świętym i jego dziele.

Matki Bożej Częstochowskiej
W 1382 roku książę Władysław Opolczyk sprowadził z Węgier do Polski paulinów i ufundował dla nich klasztor w Częstochowie, który od 1388r. zwany jest Jasną Górą. Ze swoich posiadłości halickich, z miasta Bełz sprowadził starożytną ikonę, którą podarował paulinom. Najstarsza tradycja wiąże to wydarzenie z założeniem klasztoru na Jasnej Górze w 1382r. Są też inne opinie - mniej przekonujące - że uroczystej intronizacji obrazu dokonano w środę po uroczystości św. Bartłomieja, czyli 31 sierpnia 1384r.
Już w Bełzie obraz ten otaczał kult i uznawano go za łaskami słynący. Istnieje legenda, którą podaje Risinus Petrus w dziele Historia pulchra et stupendis miraculis referata imaginis Mariae. Legenda została spisana w Krakowie w 1523r., a mówi ona, że obraz ten malował św. Łukasz na blacie stołu z domu Jezusa w Nazarecie. Cesarzowa Helena znalazła go w Jerozolimie, a syn jej - cesarz Konstanty Wielki - przewiózł go z Jerozolimy do Bizancjum, potem cesarz Nicefor podarował go Karolowi Wielkiemu. Potem święty obraz powrócił na Wschód za sprawą księcia ruskiego Lwa Daniłowicza, który ukrył ten obraz w Bełzie. Kiedy w 1382r. księstwo Bełzkie wraz z Rusią Czerwoną weszło w posiadanie księcia opolskiego, Władysława, miał on zamiar przewieźć obraz do Opola, ale w czasie podróży konie zatrzymały się w pobliżu Częstochowy i nie chciały dalej ruszyć. We śnie książę otrzymał polecenie, by umieścić obraz w klasztorze paulinów. Inna legenda, wcześniejsza, opisuje podobne zdarzenie, jak w trakcie przenoszenia ikony z Wyszogrodu do Włodzimierza sanie zostały w cudowny sposób zatrzymane w Bogolubowie. Hipotezy naukowe mówią jednak, że obraz przybył do Bełza z Bizancjum około XII wieku, kiedy władcy Ziemi Halickiej utrzymywali bliskie stosunki ze stolicą cesarstwa wschodniego. Z dużym prawdopodobieństwem można przypuszczać, że obraz przywiózł ze sobą jako swoją świętość jeden z cesarzy - albo w 1166r. Andronik Komnen (panował 1180-1185), albo Aleksy Anioł (panował 1195-1203), a potem z wdzięczności za gościnę podarował gospodarzom.
W 1430 roku banda rozbójników napadła na klasztor jasnogórski, zrabowała skarby i rozbiła obraz. Gromada rozbójników składała się z Polaków, Czechów, Niemców i Rusinów, a przewodził im kniaź Fryderyk Ostrogski, wróg Władysława Jagiełły. I o tym zdarzeniu opowiada legenda. Mówi, że rozbójnicy odjeżdżali wozami obładowanymi skarbami, a na jeden z wozów załadowali obraz Matki Bożej. Jednak konie nie chciały ruszyć z miejsca i dopiero po zrzuceniu obrazu z wozu rozbójnicy mogli odjechać. Wówczas to któryś z rozbójników miał ze złości ugodzić obraz mieczem, skąd powstały rysy na obliczu Maryi. Legenda mówi też, że rys tych nie udało się nikomu zamalować.
Kult świętego obrazu szybko rozpowszechnił się na całą Polskę. Na Jasną Górę ciągnęły liczne pielgrzymki, nie tylko z Polski. Sanktuarium z cudownym obrazem stało się duchową stolicą Polski szczególnie po obronie klasztoru w czasach szwedzkiego potopu.
W 1638 roku paulini uzyskali zgodę na obchodzenie święta "Przeniesienia obrazu na Jasną Górę". Papież Pius X 13 maja 1904 roku zezwolił na obchodzenie święta Matki Bożej Częstochowskiej w całej diecezji. 23 grudnia 1931 roku na prośbę prymasa Polski, kardynała Augusta Hlonda papież Pius XI rozciągnął to święto na całą Polskę.

26 sierpień
Marii, Zefiryny, Sandry, Natalii, Wiktora, Elżbiety, Joanny ,Teresy

Bł. Maria od Jezusa Ukrzyżowanego Baourdy (+1878). Córka Palestyńczyków. Osierocona w trzecim roku życia. Wcześnie wstąpiła do józefitek, a te, dostrzegając w młodej zakonnicy niezwykłe dary Boże i uzdolnienia, skierowały ją do karmelu w Pau. Następnie przebywała w indyjskim Mengalore. Pod koniec życia zajmowała się zakładaniem karmelu w Betlejem i w Nazarecie. Była niemal analfabetką, ale w życiu religijnym osiągnęła szczyty mistyczką, miała dar ekstaz, wizji, prorokowania.

27 sierpień Moniki, Cezarego, Dominika

Św. Monika, wdowa (332-387). Urodziła się w Zagaście w rodzinie chrześcijańskiej. Jako młodą dziewczynę wydano ją za urzędnika, Patrycjusza, który był poganinem. Małżeństwo nie było zbyt udane. Jednak swoją łagodnością, taktem i cierpliwością pozyskała męża, który u schyłku życia przyjął chrześcijaństwo. Miała troje dzieci. Najwięcej troski i łez kosztował ją Augustyn. Swoimi wytrwałymi modlitwami wyprosiła mu nawrócenie po przyjęciu chrztu został kapłanem, biskupem, świętym. Monika zmarła w Ostii. Jest patronką kościelnych stowarzyszeń matek, wdów.

28 sierpień
Augustyna, Aureliusza, Aleksandra, Joachimy, Patrycji

Św. Augustyn, biskup, doktor Kościoła. Urodził się w roku 354 w Tagaście. Syn Patrycjusza i Moniki. Mimo troskliwego wychowania przez matkę, w młodości prowadził życie grzeszne. W 17 roku życia związał się z kobietą, która urodziła mu syna - Adeodata. Konkubinat ten trwał 15 lat. Jako nauczyciel retoryki, związany ze środowiskiem manichejczyków, pracował w Kartaginie, Rzymie i Mediolanie. Tam słuchał kazań św. Ambrożego, dzięki którym podjął lekturę Pisma Świętego. W roku 386 doznał duchowego wstrząsu, który spowodował nawrócenie. W Wielkanoc 387 roku wraz ze swoim synem przyjął chrzest. Rezygnując z pracy powrócił do Afryki. Podczas podróży, w Ostii umarła mu matka - św. Monika. Po powrocie do Afryki sprzedał swój skromny majątek i w Tagaście założył klasztor, w którym przebywał do 391 roku. Wtedy otrzymał święcenia kapłańskie. W pięć lat później został biskupem Hippony. Dał się poznać jako gorliwy i mądry pasterz. Zajął zdecydowaną postawę wobec błędów manicheizmu, donatyzmu i pelagianizmu. Jego nauka filozoficzna, teologiczna ogarnęła cały Kościół Zachodni. Wywarł ogromny wpływ na duchowość chrześcijaństwa, a także na życie zakonne. Jego mowy i pisma zalicza się do najświetniejszych dzieł chrześcijaństwa. Najbardziej znane są "Wyznania". Umarł 28 sierpnia 430 roku. Jest jednym z czterech wielkich doktorów Kościoła Zachodniego. Patron augustianów, kanoników regularnych, magdalenek, Kartaginy; drukarzy, wydawców, teologów.

29 sierpień
Sabiny, Raciborza, Beaty, Beatrycze, Bazylii

Męczeństwo św. Jana Chrzciciela. Św. Jan Chrzciciel, wiedziony łaską Bożą, spędził większość życia na pustyni. Kiedy miał trzydzieści lat, ukazał się światu na brzegach Jordanu i - jak mówi Ewangelia św. Łukasza - "głosił chrzest nawrócenia dla odpuszczenia grzechów". Kiedy Pan Jezus przyjął chrzest z rąk Jana, ten dał ludowi świadectwo o Nim w słowach: "Oto Baranek Boży, który gładzi grzechy świata..."
Za swoją działalność św. Jan Chrzciciel poniósł śmierć męczeńską. Herod Antypas, syn Heroda Wielkiego, zabójcy Młodzianków, był wtedy tetrarchą Galilei. To jego Pan Jezus nazwał "lisem" (Łk 13,31). To on sądząc naszego Zbawcę, "na pośmiewisko kazał ubrać Go w lśniący płaszcz i odesłał do Piłata" (Łk 23, 11). Żona Heroda była córką Aretasa IV, króla Arabii. Herod porzucił ją i wbrew prawu żydowskiemu połączył się z Herodiadą, żoną swego przyrodniego brata Filipa. Św. Jan śmiało i otwarcie napominał i karcił Heroda za ten kazirodczy związek. Wskutek tego Herod kazał go uwięzić. Herodiada jednak pragnęła, by go zgładzono. Skorzystała z okazji do zemsty, kiedy w dniu urodzin Heroda wydano wielką ucztę, podczas której pięknie tańczyła Salomea, córka Herodiady. Spodobała się ona wielce Herodowi, przysiągł więc że spełni każdą jej prośbę. Za radą matki dziewczyna zażądała głowy św. Jana. Herod zasmucił się tym żądaniem, gdyż darzył św. Jana Chrzciciela dużym szacunkiem, ale - jak czytamy w Ewangelii św. Marka "przez wzgląd na przysięgę i na biesiadników nie chciał jej odmówić". Posłał więc kata i "polecił przynieść głowę Jana. Ten poszedł, ściął go w więzieniu i przyniósł głowę jego na misie; dał ją dziewczęciu, a dziewczę dało swej matce". Śmierć św. Jana miała miejsce na rok przed śmiercią Chrystusa.

30 sierpień
Feliksa, Szczęsnego, Róży, Tekli, Małgorzaty, Bononiusza, Adaukta

Św. Małgorzata Ward, męczennica. Pochodziła z arystokratycznej rodziny Cogleton. Była damą dworu księżnej Whitall w Londynie. Podczas prześladowań katolików za Henryka VIII aresztowanemu i skazanemu na śmierć księdzu pomogła uciec z więzienia. Z tego powodu została uwięziona i torturowana. Stracona 30 sierpnia 1588 roku. Beatyfikowana w roku 1929, kanonizowana przez Pawła VI (1970).

31 sierpień
Rajmunda, Arystydesa, Bohdana, Izabeli, Świętosława, Paulina, Marcjanusa, Jana

Św. Arystydes (II w.) wybitny historyk IV wieku. Był on autorem "Apologii wiary". Jako filozof ateński, Arystydes rozwija tezę opartą na idei Boga, którą uznaje za kryterium prawdy religii chrześcijańskiej. Następnie upomina cesarza, by zaprzestał prześladowania chrześcijan i nawrócił się na ich wiarę. Pomimo niedociągnięć stylistycznych i braku walorów literackich, dzieło Arystydesa świadczy o przenikliwości i inteligencji autora i jest wyrazem wzniosłych idei dotyczących Boga. Podobnie jak św. Justyn, Arystydes zajmował się filozofią na równi z pracami apologetycznymi.